In vino veritas...

Το ταξίδι αυτό ξεκινά στην οροσειρά της Δίκτης.

Το οροπέδιο της Εργάνου βρίσκεται σε υψόμετρο 950 μετρων, νοτιοδυτικά του Αφέντη Χριστού. 

Η βλάστηση στο οροπέδιο περιλαμβάνει κρητικά  βότανα, θάμνους, αμυγδαλιές, μηλιές, καρυδιές, αχλαδιές,σφενδάμους και πρίνους.

Η παρουσία του χιονού συνηθίζεται...  

και είναι πάντοτε καλοδεχούμενη!

Ο χώρος προετοιμάστηκε από όλη την οικογένεια Μανωλάκη.

Αφαιρέθηκαν οι πέτρες...

Σκάφτηκε...

(Στη φωτογραφία απαθανατίστηκε, επί το έργον, ο Μανώλης Μανωλάκης "ο Κυπριώτης", ανηψιός του Γιάννη Μανωλάκη).

Φυτεύτηκε το 2000 κεντρίζοντας άγριες κουρμούλες με βλαστούς από τις ποικιλίες "κοτσιφάλι" και "syrah".

(Στη φωτογραφία βλέπετε την, έφηβη τότε, εγγονή του Γιάννη Μανωλάκη).

Ο αείμνηστος Γιάννης Μανωλάκης, γνωστός στο χωριό ως "τραγουδιστής", ήταν η κινητήριος δύναμη.

Με περίσσιο μεράκι και σεβασμό δούλευε στωικά τη γη, η οποία τον αντάμειβε με τους καρπούς της 

Αρωγός σε αυτή την προσπάθεια η σύζυγός του, Καλλιόπη Μανωλάκη(το γένος Μελισσουργάκη), δούλευε στο πλευρό του.

Την κληρονομιά συνεχίζουν οι νέες γενιές... 

Στη φωτογραφία ο Μανώλης Τζωρμπατζάκης από την επαρχία Μαλεβιζίου, γνωστός ως "Κορακομανώλης", μεταλαμπαδεύει τις γνώσεις του στο κλάδεμα, στον "εγγονογαμπρό" Ανδρέα Γεωργακόπουλο.

Πρόσφατα έγινε περίφραξη για να προφυλαχθεί το αμπέλι από τα αιγοπρόβατα. 

Στη φωτογραφία βλέπετε τις κουρμούλες σε πλήρη ανάπτυξη

Κατα τη διάρκεια του τρύγου, όταν ο καρπός είναι υγιής και τα τσαμπιά γεμάτα, ακούγονται συχνά διθυραμβικά σχόλια από τους περήφανους αμπελουργούς. Λένε χαρακτηριστικά: 

"Ξάνοιξέ τα που είναι ωσάν τα κοπέλια... "

Η Μορένα, το κουλούκι της οικογένειας, επιβλέπει τις εργασίες και παρεμβαίνει όποτε το κρίνει απαραίτητο.

Η πιο ωραία στιγμή του τρύγου είναι το κολατσιό κάτω από το δένδρο, όπου πίνουμε το περσινό κρασί, δουλεύοντας για την παραγωγή του τρέχοντος έτους. Στη φωτογραφία μπορείτε να δείτε, από αριστερά προς τα δεξιά, μέλη από την οικογένεια του Γιάννη Μανωλάκη: Κανάκης Μανωλάκης (αδελφός), Μανώλης Μανωλάκης (γιος), Καλλιόπη Μανωλάκη (σύζυγος), Νίκη Μανωλάκη (εγγονή). 

Η Μορένα επιβλέποντας τη διαδικασία της φόρτωσης...

Στο φόντο διακρίνεται ο Νίκος Τζωρμπατζάκης, γνωστός ως "Κορακονικόλας", γιος του Κορακομανώλη.

Τη μέρα του τρύγου σπάμε τον καρπό, διαχωρίζοντάς τον από τα τσάμπουρα. Ακολουθεί το μαστέλωμα για 5-6 μέρες και η πρώτη απολάσπωση με το διαχωρισμό του μούστου από τα στράφυλα. Ο μούστος παραμένει σε ανοξείδωτο δοχείο μέχρι να ολοκληρωθεί ο μεταβολισμός των σακχάρων (για περίπου 20 μέρες). Τα στράφυλα θα μείνουν στο βαρέλι, για περίπου 1 μηνα, οπότε θα λάβει χώρα το καζάνεμα της ρακής.

"Ο Οκτώβρης θέλει γέλια γιατί ανοίγουν τα βαρέλια."

Η δεύτερη απολάσπωση γίνεται τον Οκτώβρη μεταφέροντας το κρασί σε δρύινο βαρέλι, όπου θα παραμείνει μέχρι τον Μάρτη. Το βαρέλι βρίσκεται σε υπόγειο, δροσερό χώρο, χωρίς χημικά, τα οποία εκκλύουν έντονες μυρωδιές και θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ποιότητα του οίνου.

Μία δροσερή νύχτα του Μάρτη, για να μειώσουμε την πιθανότητα οξείδωσης, λαμβάνει χώρα η εμφιάλωση και το branding, πάντοτε με τη συνοδεία κατάλληλης μουσικής και γευσιγνωσίας... Στην ουσία αυτή η διαδικασία αποτελεί την 3η και τελευταία απολάσπωση. Το κρασί θα συνεχίσει να εξελίσσεται σε γυάλινη φυάλη με κατάλληλο φελλό, ανάλογα με το χρόνο παλαίωσης που επιθυμούμε.

Είναι ώρα να μεθύσετε! Για να μην είστε οι βασανισμένοι σκλάβοι του χρόνου, μεθύστε χωρίς διακοπή. Με κρασί, με ποίηση, με αρετή, με ό,τι θέλετε! (Σαρλ Μπωντλαίρ, 1821-1867)

Το τελικό προϊόν, το οποίο μάλλον έχει καταλήξει στα χέρια σας...